Öztelli

Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

Öztelli, (Hüseyin) Cahit (d. 1910, Erzincan
– ö. 24 Şubat 1978, Ankara), âşık ve
tekke edebiyatları üzerine araştırmalarıyla
tanınan edebiyat tarihçisi. Türkiye’de folklor
araştırmalarının bilimsel nitelik kazanmasına
katkıda bulunmuştur.
1939’da Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-
Coğrafya Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı
Bölümü’nü bitirdi. Denizli, Samsun, Mersin,
Konya ve Ankara’da edebiyat öğretmeni
olarak çalıştı. Milli Folklor Enstitüsü’nün
(sonradan Milli Folklor Araştırma Dairesi)
kurucu müdürlüğünü yaptı (1966-70). Dil
ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde halk edebiyatı
öğretim görevlisi olarak çalıştı.
Öztelli adı duyulmamış pek çok eski âşığı,
uzun yıllarda oluşturduğu cönk ve mecmua
arşivine dayanarak ortaya çıkardı. Bilinen
âşıkların yaşamöyküleriyle sanat etkinliklerini
incelemek ve bilinmeyen şiirlerini yayımlamak
gibi kalıcı çalışmalar yürüttü.
Başlıca yapıtları Zileli Şairler (1944), Dertli-
Seyrani (1953), Halk Şiiri XIV-XVII. Yüzyıllar
(1955), Halk Şiiri XVIII. Yüzyıl
(1955), Kul Nesimi (1969), Karacaoğlan-
Bütün Şiirleri (1970), Pir Sultan Abdal-
Bütün Şiirleri (1971), Yunus Emre, Bütün
Şiirleri (1971), Yunus Emre Yeni Bilgiler-
Belgeler (1971), Evlerinin Önü: Bütün Halk
Türküleri (1972), Bektaşi Gülleri: Alevi,
Bektaşi Şiirleri Antolojisi (1973), Üç Kahraman
Şair: Köroğlu, Dadaloğlu, Kuloğlu
(1974), Uyan Padişahım (1976), Sahte Şöhret
Bir Özan: Erzurumlu Emrah (1976),
Belgelerle Yunus Emre (1977) ve Pir Sultan
ın Dostları’dır (ös 1984).


Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.