ÖZLEMEK geçi. f.

Fakat asıl mühim mucizesi onun asırlar boyunca sevilip sayılması özlenip aranmasıdır (N. Araz).

ÖZLEMEK geçi. f. (esk. tUrk. dzeimek’ten). Bir kimseyi veya bir şeyi görmeyi arzulamak, göreceği gelmek, hasret duymak: Ne Davut Ağaya, ne de Metr Ha;im’e karsı dü,manlık duymuyorum. Aksine tklsini de özlemi,tim (R. H. Karay). Bütün bir kıf özlediğim bahardan ancak birkaç hatıra, daha şimdiden belirsizle,iveren birkaç hatıra kalacak (N. Ataç).
+ özleme i. özlemek eylemi f Özlenilmek geçz. f. özlenmek.
4 özlenmek geçz. f. özlemek eylemine konu olmak: Fakat asıl mühim mucizesi onun asırlar boyunca sevilip sayılması özlenip aranmasıdır (N. Araz).
4 özletmek ettrg. f. özlemesine yol açmak: Sık sık gel de kendini bize özletme. (M)
ÖZLEŞME 1. (öî/ifmek’ten özle,-me). Yeni. özleşmek eylemi, arılaşma: Türkçenin özleşmesi. (M)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.