Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Özgür Fransa Hareketi

Özgür Fransa Hareketi, ö z g ü r f r a n s iz
l a r olarak da bilinir, Fransızca f r a n ç a is e s
l ib r e s , II. Dünya Savaşı (1939-45) sırasında,
Fransa’nın 1940 yazındaki askeri yenilgisinin
ardından Almanya’ya karşı savaşın sürdürülmesi
amacıyla kurulan hareket.
16 Haziran 1940’ta Fransa’da yönetimin
başına, Almanya’yla ateşkes imzalanması
gerektiğine inanan Mareşal Philippe Petain
geçti, iki gün sonra General Charles de
Gaulle Londra’dan yaptığı radyo konuşmasında
Fransızları savaşı sürdürmeye çağırdı.
Ardından, İngiltere’deki Fransız birlikleri
ile İngiltere’de yaşayan gönüllü Fransızlardan
oluşan Özgür Fransız Kuvvetleri’ni
kurdu. Ağustos 1940’ta, Fransa’nın Afrika’
daki sömürgelerinden Çad, Kamerun ve
Orta Kongo, eylülde ise Hindistan ve
Büyük Okyanustaki Fransız sömürgeleri
Özgür Fransa Hareketi’ne katıldı. De Gaulle
aynı yılın ekim ayında İmparatorluk
Savunma Konseyi’ni kurdu.
General Georges Catroux’nun komutasındaki
Özgür Fransız Kuvvetleri Haziran-
Temmuz 1941’de, Suriye’de İngilizlerle birlikte
Petain’in Vichy’de kurduğu hükümete
bağlı Fransız birliklerine karşı savaştı. Eylülde
de Gaulle Fransız Ulusal Komitesi
adıyla bir gölge hükümet kurdu.
Vichy hükümeti Özgür Fransa Hareketi’ne
katılanları isyancılar olarak değerlendirirken
Fransa’daki sol kesim de de Gaulle’ün
otoriter yönetim tarzına karşı çıkıyordu.
Vichy hükümetiyle diplomatik ilişkilerini
sürdüren, ama Aralık 1941’de Mihver Devletleri’ne
karşı savaş ilan eden ABD yönetimi,
Özgür Fransa birliklerinin aynı ay
içinde Newfoundland’in açıklarında bulunan,
Vichy hükümetine bağlı Saint-Pierre
ve Miquelon adalarını ele geçirmesinden
rahatsız oldu. Özgür Fransa Hareketi’nin,
Fransa’daki yurtsever Direniş Hareketi’ne
bağlı bir dizi Almanya karşıtı örgütle Londra
arasında sürdürülen ilişkileri tekeline
alma isteği ise İngiltere’yle hareket arasındaki
ilişkilerin bozulmasına yol açtı. Direniş
Hareketi’yle arasındaki dayanışmayı güçlendirmek
için hareketin adı 14 Temmuz
1942’de Savaşan Fransız Kuvvetleri (FFC)
olarak değiştirildi.
İngiltere ve ABD Kasım 1942’de Kuzeybatı
Afrika’yı işgalleri sırasında Vichy hükümetine
bağlı olan ve bu nedenle de Gaulle’ü
tanımak istemeyen yerel Fransız komutanlarla
işbirliği yapmak zorunda kaldılar.
İşgal kuvvetleri Cezayir’de önce Vichy hükümetinin
temsilcisi Amiral Jean-François
Darlan’la çalıştı. Darlan’ın aralıkta öldürülmesi
üzerine yerine ABD’nin girişimiyle
Fransa’dan Kuzey Afrika’ya gelen General
Henri Giraud geçti. Haziran 1943’te Cezayir’de
Giraud ve de Gaulle’ün ortak başkanlığı
altında Fransız Ulusal Kurtuluş Komitesi
kuruldu. 1944 baharında Giraud’nun
görevden çekilmesiyle de Gaulle Fransa
dışındaki bütün Fransız savaş gücünü tek
başına denetler duruma geldi. Bu arada
Direniş grupları de Gaulle’ün önderliğini
kabul etmeye başladılar.
Mayıs 1944’te General Alphonse Juin
komutasındaki Fransız Sömürge Birlikleri
Almanların İtalya’daki Gustav Hattı’nı yararak
Garigliano Çarpışması’nın kazanılmasında
önemli rol oynadı. General Jean de
Lattre de Tassigny’nin komutasındaki Fransız
1. Ordusu ise Ağustos 1944’te Müttefiklerin
Fransa’nın güneyine düzenledikleri
sefere, daha sonra da Müttefiklerin Almanya’ya
yaptığı son saldırıya katıldı. Fransız İç
Güçleri (FFI) adını almış olan Direniş
gruplarının Ağustos 1944’te başlattıkları
ülke çapındaki ayaklanmanın ardından
Özgür Fransa Hareketi’ne bağlı düzenli
birlikler Paris’e gelmeye başladı. 26 Ağustos
1944’te de Gaulle zafer gösterileri
arasında Paris’e girdi.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.