Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Öymen, Hıfzırrahman Raşit

Öymen, Hıfzırrahman Raşit (d. 1899/
1900, Trabzon – ö. 7 Mayıs 1979, Ankara),
Cumhuriyet dönemi eğitim sisteminde yeni
uygulamalara katkılarıyla tanınan eğitimci
ve yazar.
İstanbul Erkek Muallim Mektebi’ni (sonradan
Yüksek Öğretmen Okulu) bitirdi
(1918). Aynı yıl İsmail Hakkı’nın da (Tonguç)
yer aldığı bir grupla birlikte pedagoji
eğitimi için Almanya’ya gönderildi. Altı ay
kadar sonra geri döndü (1919) ve öğretmenliğe
başladı. Trabzon’da görevliyken Yeni
Mektep (1921-22, 14 sayı) adlı bir dergi
çıkardı. Spor etkinliklerinin gelişmesi için
çalıştı; Trabzon İdman Ocağı’nın kurucuları
arasında yer aldı. 1924’te İstanbul Erkek
Muallim Mektebi’nde öğretmenliğe başladı.
Mektebciliğin Kâbesinde İntibaat ve Tehassüsât
(1926) adlı yapıtında, daha önce
tedavi için gittiği Viyana’daki eğitimle ilgili
gözlemlerini anlattı. 1934’te Ankara’da ilköğretim
şube müdür yardımcılığına atandı;
eğitim planlamasına ve eğitimde yeni yöntemlerin
uygulanmasına katkıda bulundu.
1. Eğitim Şûrası için hazırladığı Tek Öğretmenlik
Beş Sınıflı Köy Okulları (1939) adlı
raporu iki yıl sonra uygulamaya kondu.
Milli Eğitim Bakanlığı adına yayımlanan İlk
Öğretim dergisini bir süre yönetti. 1943 ve
1946’da Cumhuriyet Halk Partisi’nden iki
Hıfzırrahman Raşit Öymen
Ara Güler
kez Bolu milletvekili seçildi. Emekliye ayrıldıktan
sonra Ulus gazetesinde uzun süre
eğitim üzerine yazılar yazdı (1950-60).
1955’te çıkarmaya başladığı Yurt İçinde ve
Dışında Eğitim Hareketleri adlı dergiyi
1979’a değin yönetti ve başyazılarını yazdı.
1978’de Türk Eğitim Derneği’nin Eğitim
Hizmet Ödülü’nü aldı.
ABD’li eğitimci ve felsefeci John Dewey’
nin izleyicilerinden olan Öymen, eğitimde
“iş okulu” kavramını geliştiren Alman eğitim
kuramcısı Georg Kerschensteiner’in
görüşlerinden de etkilendi. Çeşitli yayın
organlarında eğitim üzerine çok sayıda makale
yazdı. Batılı eğitimcilerin birçok kitabını
Türkçeye çevirdi. Öbür yapıtları arasında
Mektep İnzibatında Reform (1929), Genel
Öğretim Metodları (1931, Nihat Âdil ile
birlikte), Yeni Mektebe Doğru (1931), Türkiye’nin
Ana Eğitim Problemleri (1965),
Doğulu ye Batılı Yönü ile Eğitim Tarihi
(1969), İslam Eğitim Tarihi (1973-74, 2 cilt,
M. Dağ ile birlikte), Köy Enstitülerinin
Kuruluşu ve Problemleri (1976), Cumhuriyet
Eğitimine Geçişte Atatürk’ün Etkisi
(1977), Cumhuriyet Dönemi Eğitimine Toplu
Bir Bakış (1977) sayılabilir.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.