Örnek, Sedat Veyis

Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

Örnek, Sedat Veyis (d. 11 Eylül 1927,
Zara, Sivas – ö. 15 Kasım 1980, Ankara),
Türk halkbilimi konusundaki araştırmalarıyla
tanınmış bilim adamı.
1953’te Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’ni
bitirdi. Almanya’da Tübingen
Üniversitesi’nde dinler tarihi ve etnoloji konusunda
doktora yaptıktan sonra 1960’ta
Türkiye’ye döndü ve 1961’de Ankara Üniversitesi
Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi
(DTCF) Etnoloji Kürsüsü’ne asistan olarak
girdi. 1966’da doçent, 1971’de profesör
oldu. 1980’de DTCF’de Etnoloji Kürsüsü’
nün Sosyal Antropoloji ve Halkbilim kürsüleri
olarak ikiye ayrılıp yeniden örgütlenmesine
öncülük etti.
Halkbilimi çalışmalarında kaynak ve karşılaştırma
yöntemlerine önem vererek Türkiye’nin
geleneksel yapısı içinde boşinanç ve
büyüler, ölüm, çocuk gibi konuları işleyen
monografik yapıtlar hazırladı. Çok yönlü
bir yazar olarak öykü, eleştiri, oyun, çeviri
ve kitap tanıtma türündeki yazılarını Varlık,
Yeditepe, Değişim, Su, Türk Dili dergilerinde
yayımladı. Halkbilimi dışında tiyatro
alanında da yapıtlar verdi, Kurt (1964),
Pirinçler Yeşerecek (1968) ve Manda Gözü
(1969) adlı üç oyunu sahnelendi. Örnek’in
halkbilimi ve etnoloji alanında Sivas ve
Çevresinde Hayatın Çeşitli Safhalarıyla İlgili
Batıl İnançların ve Büyüsel İşlemlerin Etnolojik
Tetkiki (1966), 100 Soruda İlkellerde
Din, Büyü, Sanat, Efsane (1971), Etnoloji
Sözlüğü (1971), Anadolu Folklorunda
Ölüm (1971), Budunbilim Terimleri Sözlüğü
(1973), Türk Halkbilimi (1977), Geleneksel
Kültürümüzde Çocuk (1979) adlı
yapıtları yayımlanmıştır.


Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.