Odin

Odin, w o d a n , w o d e n ya da w o t a n olarak
da bilinir, İskandinav mitolojisinde başlıca
tanrılardan biri. Arkeolojik ve edebi kaynakların
çizdiği tablonun karmaşıklığı nedeniyle
niteliklerini ve işlevini belirlemek
güçtür. Romalı tarihçi Tacitus, Tötonların
Mercurius’a tapındıklarını söyler; bununlaTanrı Woden’i (Odin’in eski biçimi) kastettiği
kuşkusuzdur, çünkü Latinlerin Mercurius
günü {dies Mercurii) saydığı çarşamba
Tötonlarca Woden’in günüyle (İngilizce
Wednesday) özdeşleştirilmiştir. Çeşitli kaynaklar,
Hıristiyanlık öncesi dönemin sonlarında
Odin’in İskandinavya’da başlıca tanrı
olduğunu göstermektedir.
Odin başlangıçtan beri bir savaş tanrısıydı;
kahramanları korur, ölen savaşçılarla Valhalla’da
buluşurdu. Odin’e kurt ve kuzgun
adanırdı. Sekiz bacaklı, dişleri üzerine rünik
yazılar oyulmuş, havada ve suda gidebilen
Sleipnir adında büyülü bir atı vardı.
Tanrılar arasında büyük bir büyücü olan
Odin rünik yazıyla ilişkilendirilir ve ozanların
tanrısı sayılırdı. Uzun boylu, yaşlı, uzun
sakallı ve tek gözlü (bilgelik edinme karşılığında
öbür gözünü feda etmişti) bir adamdı.
Genellikle bir pelerin ve geniş kenarlı şapka
giyer, elinde mızrak taşırdı.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)