Kavi

Kavi

1. Dayanıklı,
sağlam: Bina-yı kavi (sağlam yapı).
—2. Kuvvetli, güçlü: Bazu-yı kavi (güçlü
pazı). —3. Güvenilir, emin. —4. Zen
gin, varlıklı. —5. Kavi-baht, talihi kuvvetli;
şanslı. ii Kavi-bal, kolu kanadı kuvvetli.
Kaviy-ül-bünye, bünyesi sağlam, dayanıklı.
ii Kaviy-ül-iktidar, iyi yöneten, geniş
yetkisi olan.

 

KAVİ a. XVIII. ve XIX. yy.’daki cavalı bilginlerin
eski cava diline verdikleri ad.
KAV’ sit. (an keyy, dağlamak’tan kvı).
Esk. Yakan, dağlayan.
KAV’, eski farsçada (avesta dili) zerdüştlüğün
öğretilmesine karşı olan bilge, falcı
ve rahiplere verilen unvan. “Şah”, “sultan”
anlamına, Guştasp gibi Zerdüşt’ü koruyan
hükümdara da aynı unvan verildi.
Orta farsçada (pehlevi dili), sözcük yine
“şah” anlamında “key” biçimini aldı ve
sekiz efsanevi iran hükümdarının unvanı
olarak kullanıldı. Selçuklu hükümdarlarından
bazıları da bu unvanı aldılar (Keykâvus,
Keyhüsrev vb.).

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)