K a r a n l ı k

Karanlık, durmadan artan bir karanlık,

Doluyor u m m a n a ıssızlaştıkça «gece.

Yaprakları bir hüzün kaplıyor bu aralık

Yollarda ilerlemek oluyor işkence.

Yarı melûl, yarı mütereddit deniz,

Sahilde güneşin bekliyor tulûunu.

Bakarak ufuklara şimdi sessiz sessiz,

Kapanan gözleri andırıyor rûhunu.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)