GOETHE (Göte) (1749 – 1832)

GOETHE (Göte) (1749 – 1832)

SEVGİLİ YAKINLIĞI

Seni hatırlarım sulara günün Şavkı vurunca;

Seni hatırlarım, dalgalara ay Renkler verince.

Seni görür gözüm uzak yollarda Tozlar kalkarken;

Derin gecelerde, dağ yollarında Yolcu titrerken

Seni işitirim, boğuk seslerle Su yükselince:

Kırlarda sükûtu inlerim gece Her şey susunca;

Uzakta da olsan, ben yanındayım,

Sen yanmadasın!

Gün söner, yıldızlar ışır gökte, ah!

Burda olsaydın*

(Çev. Selâhattin BATU; Tercüme der. no. 34 – 36)

II

MARGARETE’İN ŞARKISI

Bir kral Thule ülkesinde Mezara kadar sadık kalmış.

Ve yârinden son nefesinde Güzel bir altın kupa almış.

Her şeyden üstünmüş kupası,

Yemeklerde bundan içermiş.

Ağzına dikince bu tası,

Bir müddet kendinden geçermiş.

Vermiş ömrü sona erince,

Her şeyini veresesine.

Altın kupasına gelince,

Onu alıkoymuş nefsine.

Yemek salonuna geçerek Vezirleri yanma almış,

Ve denize bakıp içerek Neşeli bir sohbete dalmış.

Eline alarak tasını

Şaraptan son bir yudum tatmış,

Sonra mukaddes kupasını Fırlatarak denize atmış.

Tas suyun dibine batınca Onun kalbi elemle dolmuş,

Ve gözlerini kapatmca Bir daha hiç içemez olmuş.

(Faust, çev. Recai Bilgin, 1941)
HEINRICH HEINE

(Haynrih Hayne)

(1797 – 1856)

LORELEİ

Bilmem ki ne mana vermeli?

Beni böyle mahzun eden Eski efsanelerden biri,

Çıkmaz oldu düşüncemden.

Hava serin, kararmak üzeredir;

Ren nehri akmakta sakin sakin; Parıldayan dağın zirvesidir Işığında akşam güneşinin,

Dilber peri kızı çıkmış oturmuş Tepeye, üstünde bütün ziyneti, güzelliği; Altm başına ışıklar düşmüş;

Tanyor altın örgülerim.

Bir yandan altın tarakla taranırken Bir yandan da şarkı söylüyor.

Şarkısının cana çan katan

Kayıkçı, içinde küçük bir kayığın; Amansız bir acı sarmış içini; Farkmda değil yaklaşan kayalıkların Tepeden ayıramıyor gözlerini.

Derler ki gömülür dalgalara Sonunda kayıkçı da tekne de Ve bunu şarkılanyle Lorelei yaptı gene.
(Çev. Dora GÜNEY – N. Crnnalı, Tercüme der. no, 34 – 36)

BİBLİYOGRAFYA
ATATÜRK Enver Ziya Karal Ruşen Eşref Ünaydın Falih Rıfkı Atay Orhan Şaik Gökyay Muharrem Ergin Reşit Rahmeti Arat Yunus Emre

Fuzûlî

Neft

Nedim

Şeyh Galip Kâtip Çelebi

Evliya Çelebi

Namık Kemal
Ahmet Mithat Efendi : Recaizade M. Ekrem : Abdülhak Hâmit Tarhan :
Tevfik Fikret
Hali t Ziya Uzaklıgil
Hüseyin Rahmi Gürpınar :
Nutuk (1962), Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri (1945), Atatürk’ten Düşünceler (1956).

Atatürk’ü Özleyiş (1957).

Çankaya (2 cilt, birlikte, 1969).

Dede Korkut (1963).

Dede Korkut (1969), Orhun Abideleri (1970).

W. Bang: Oğuz Kağan Destanı.

Divan’ı (Hazırlayanlar: Abdülbaki Göıpınarh (1948), Cahit Özelli, «Bütün Şiirleri, 1971).

Divan’ı (Haz. Abdülbaki Gölpınarlı, Fuzuli Divanı)

Dr. Abdülkadir Karahan, «Nef’î, Hayatı, Sanatı, Şiirleri, 2. baskı 1967).

Divan’ı (Haz. Abdülbaki Gölpınarlı, «Nedim Divanı», 1951).

(«Şeyh Galip’ten Seçmeler, 1971»).

Antoloji (Haz. O, Şaik Gökyay «Kâtip Çelebi’den Seçmeler, 1968»);

Seyahatname (Bütünü: Zuhuri Danışman Yayınevi) Seçmeler, Nihal Adsız (1000. T.E. dizisi)

Vatan —yahut— Silistre (yeni bas. 1956), Zavallı Çocuk (y.b. 1960), Akif Bey (y.b. 1958 v.b.) Gül-Ni-hal (y.b. 1960), intibah (y.b. 1963), Cezmi (y.b. 1963), Renan Müdafaanamesi (y.b. 1962).

Felatun Bey’le Rakım Efendi (yeni b. 1966), Henüz On Yedi Yaşında (y.b. 1943), Dürdane (y.b. 1945). Araba Sevdası (Yeni b. 1963). Çok Bilen Çok Yanılır (y.b. 1961).

Makber (yeni b. 1944), Tarık (Sadeleştirilerek sahneye uygu. Prof. Sadi Irmak-B.K. Çağlar, 1960), Eş-ber (y.b. 1945), Tezer (y.b. 1945), Finten (sadeleştirilerek yeniden sahneye uygu. A. Muhip Dranas, 1959).

Rübab-ı Şikeste (Halûk’un Defteri’yle ve bugünkü dile çevirileriyle birlikte yeni b. Fahri Uzun tarafından, 1962).

Mai ve Siyah (yeni b. 1963), Aşk-ı Memnu (y.b. 1963), Kırk Yıl (5 cilt, 1936), Saray ve Ötesi (3 cilt, 1942, 1965), Bir Yazın Tarihi (y.b. 1941), İzmir Hikâyeleri (1950).

Şık (yeni b. 1964), Miirebbiye (y.b. 1960), Tesadüf (y.b. 1945), Kuyruklu Yıldız Altında Bir İzdivaç (y.b. 1958), Gulyabani (y.b. 1961), Hakka Sığındık (y.b. 1950), Son Arzu (y.b. 1948), Eşkiya İninde (y.b. 1963), Kesik Baş (y.b. 1963), Deli Filozof (1964), Kadınlar Vftlzi (y,b. 1Ö60L İki

Mehmet Emin Yurdakul

Enver Naci Gökşen Ömer Seyfettin
Hikmet Dizdaroğhı Halide Edib Adıvar
Orhan Veli Aşık Veysel Vasfi Mahir Kocatürk Reşat Nuri Giintekin
Sait Faik Abasıyanık
Mehmet Akif Ersoy Cevdet Kudret
Ankara (1939), Ey Türk Uyan (Yeni b. 1961), Tan Sesleri (y.b. 1956)

Mehmet Emin Yurdakul (tanıtma kitabı, T.D.K. 1963). Yüksek Ökçeler, Bomba, tik Düşen Ak, Gizli Mabet, Asilzadeler (Efruz Bey), Eski Kahramanlar, Beyaz Lâle Mahçupluk İmtihanı Dalga, Nokta, Bahar ve Kelebekler, (Çeşitli baskılan yapılmıştır).

Ömer Seyfettin (Tanıtma kitabı, T.D.K. 1964). Handan (Yeni b. 1943, 1968), Seviye Talip (y.b. 1967), Son Eseri (y.b. 1947), Ateşten Gömlek (y.b. 1968), Kalp Ağnsı (y.b. 1962), Vurun Kahpeye (y.b. 1962), Zeyno’nun Oğlu (y.b. 1943), Yol Palas Cinayeti (y.b. 1943), Akile Hanım Sokağı (1958), Türk’ün Ateşle İmtihanı (1962), Dağa Çıkan Kurt (yJ>. 1963), v.b. Bütün Şiirleri (1966).

Dostlar Beni Hatırlasın (1970).

Saz Şiiri Antolojisi (1963)

Çalıkuşu (Yeni b. 1964 v.b.), Damga (y.b. 1962), Akşam Güneşi (y.b. 1963), Bir Kadın Düşmanı (y.b. 1962), Yeşil Gece (y.b. 1963), Yaprak Dökümü (y.b. 1968), Acımak (y.b. 1962), Kızılcık Dallan (y.b. 1963), Gökyüzü (y.b. 1964), Ateş Gecesi (y.b. 1963), Miskinler Tekkesi (y.b. 1963), Değirmen (y.b. 1963), Kavak Yelleri (1961), Sönmüş Yıldızlar (y.b. 1960), Tann Misafiri (y.b. 1960), Anadolu Notlan (2 cilt, 1966). Şemaver, Sarnıç, Mahalle Kahvesi, Havada Bulut, Kumpanya, Havuz Başı, Son Kuşlar, Alemdağ’da Var Bir Yılan, Az Şekerli, Tüneldeki Çocuk, Şahmerdan, Mahkeme Kapısı, (Çeşitli baskılar yapılmıştır). Safahat (7 cilt, y.b. 1950).

Türk Edebiyatında Hikâye ve Roman (2 cüt, 1965 -1967).

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.