Derkaviye,

e r k a v a olarak da bilinir, 18.
yüzyılın sonunda Fas’ta Mevlay Muhammed
Arabi bin Ahmed Derkavi’nin (y. 1737-
1823) kurduğu tarikat. Şazeliyenin bir kolu
olarak kurulan Derkaviyeyi, Cezuliyenin
bir kolu olarak da kabul edenler bulunmaktadır;
buna göre de Cezuliye yoluyla gene
Şazeliyeye bağlanmaktadır. Merkez tekkesi
Fas’taki Buberih’teydi. Kısa sürede hızla
yayılarak bütün Kuzey Afrika’da dinsel ve
siyasal yaşamı etkileyecek bir güç ve etkinliğe
ulaştı.
Derkaviye dervişleri dış görünüşleri ile
hemen ayırt edilirler. Yamalı hırka giyerler,
baston taşırlar ve boyunlarına ağaçtan yapılma
iri taneli tespihler takarlar. Bunlar
tarikatın gerekleri arasına girmiştir. Yamalı
hırka Hz. Ebubekir’le Hz. Ömer’i, baston
Hz. Musa’yı, boyna takılan tespih de Ebu
Hureyre’yi, simgeler. Yeşil sarık ve uzun
sakal da Derkaviye dervişleri için vazgeçilmez
bir önem taşımaktadır.
Açık zikri seçen ve raksa önem veren
Derkaviyede dervişlere sürekli zikir ve Tanrı’ya
hamdetmeleri, çöllerde ibadet etmeleri,
çıplak ayak ve nalınla dolaşmaları,
olabildiğince az yemeleri, sık sık oruç
tutarak benliklerini denetim altına almaları,
zenginlerden ve yöneticilerden uzak durmaları,
erdemli kişilerle görüşmeleri ve onların
söyleşilerinden yararlanmaları öğütlenir.
Manevi bilgiyi öne çıkaran, dünya değerlerine
aldırmayan, ve cihad ruhunu canlı
tutan yalın ve bilge kişilikleriyle Derkaviye
dervişleri etkilerini günümüzde de sürdürmektedirler.
Kuzey Afrika’da yaşayan birçok
Batılı, Derkavilerin etkisiyle İslam
dinini seçmiştir. Avrupa’daki İslamlaşma
hareketi içinde de en önemli yeri Derkaviye
tutmaktadır. Kettaniye, Harrakiye, Buzidiyeve Elleviye adlı dört kola ayrılan tarikat
günümüzde Fas, Cezayir, Mısır, Lübnan ve
Sri Lanka’da etkinlik göstermektedir

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)