Delorme, Philibert

e l o r m e olarak da
yazılır (d. 1510-15 arası, Lyon – ö. 8 Ocak
1570, Paris), 16. yüzyılın önemli Rönesans
mimarlarından. Belki de İtalyan ustaların
evrensel bakış açısını onları taklit etmeksizin
benimseyebilmiş ilk Fransız sanatçıdır.
Fransa’daki mimarlık gereksinimleriyle İtalya’dakilerin
farklı olduğunu gözden kaçırmamış,
yerel malzeme kullanmaya özen
göstermiş, tasarımlarını sağlam mühendislik
ilkeleri üzerine oturtmuştur. Klasik mimarlık
düzenlerini özümlemiş ve bunları kullanmakta
ustalaşmış olmakla birlikte, bağımsız
ve mantıklı düşünce yapısı ve güçlü kişiliğiyle
bunları Fransız Klasikçiliğinin saf örneklerine
özgü zarif bir yaratıcılık, yalınlık
ve uyumla kaynaştırmıştır.
Bir duvarcı ustasının oğluydu. Yaklaşık
1533-36 arasında Roma’da yaşadığı sırada
antik yapıları inceledi. Geniş ve coşkulu
Humanist bakış açısını geliştirmesinde büyük
bir olasılıkla, o sıralarda tanıştığı yurttaşı
Kardinal Jean du Bellay etkin oldu.
Delorme yaklaşık 1541-47 arasında Saint-
Maur-des-Fosses’de kardinal için bir şato
inşa ettiği sırada (1547’de II. Henri adıyla
tahta geçecek ve 1549’da onu Ivry başkeşiş-ligine atayacak olan) Fransa veliahtınm
mimarlığına atandı. Henri’nin gözdesi Diane
de Poitiers için görkemli Anet Şatosu’nu
(1547-56) ve Chenonceaux Şatosu’nun köprüsünü
(1556-59) tasarladı. 1548’de yapıları
denetleme görevine getirilen Delorme,
Saint-Denis’deki Kral I. François’nm mezarı
(1547), Fontainebleau Sarayı’nın ek pavyonları
(1548-58) ve Saint-Germain-En-Laye’
deki yeni şato gibi birçok önemli yapıya
imzasını attı. Ne yazık ki büyük çoğunluğu
günümüze ulaşamayan bu yapılar ancak
oymabaskılarmdan bilinmektedir.
1559’da Henri’nin ölümünden sonra saraydaki
etkisini yitiren Delorme yazı yazmaya
ağırlık verdi ve uygulamalarına temel oluşturan
kuramlarını açıkladığı Nouvelles Inventions
pour bien bastir et â petits fraiz
(1561; İyi ve Ucuz İnşaat Yapmak İçin Yeni
Buluşlar) ve Le premier tome de
Varchitecture de Philibert de L ’Orme (1567;
Philibert de L’Orme’un Mimarlığı, Birinci
Cilt) adlı iki mimari inceleme kitabı yayımladı.
Bu yapıtlar aynı zamanda onun, Rönesans’ın
yeni ruhunu klasik Fransız geleneğiyle
nasıl bütünleştirdiğini de ortaya koyar.
1564’te ana kraliçe Catherine de Medicis,
Delorme’u Paris’teki Tuileries Sarayı’nı
yapmakla görevlendirdi. Bu onun son büyükyapıtı oldu

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)