Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

10 Kasım Atatürk’e Veda-En Duygulu Şiirler

Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

10 Kasım Atatürk’e Veda-En Duygulu Şiirler1

Mustafa Kemal Atatürk, tarih 10 Kasım 1938’i gösterdiğinde, sabah saat 09.05’te Dolmabahçe’deki odasında hayata gözlerini yumdu. Mustafa Kemal Atatürk’ün ölüm yıl dönümü olan 10 Kasım’a 1 haftadan daha kısa bir süre kaldı. Atatürk’ü anmak ve Atatürk sevgisini yaşatmak isteyen öğrenciler bu sene de 10 Kasım’da saat 09.05’te Atatürk’ü anacak ve 10 Kasım şiirleriyle bu özel gün matem havasında kutlanacak. Saat 09.05’te, Türkiye’nin her köşesinde bir dakikalık saygı duruşu yapılacak ve tüm bayraklar 10 Kasım günü yarıya indirilecek. Biz de 10 Kasım Atatürk’ü anma törenlerinde okunabilecek en anlamlı ve en güzel 10 Kasım şiirlerini sizler için bir araya getirdik.

Mustafa Kemal’i Düşünüyorum

Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yeleleri alevden al bir ata binmiş
Aşıyor yüce dağları, engin denizleri,
Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri…

Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında
Destanlar yaratıyor cihanın görmediği
Arkasından dağ dağ ordular geliyor
Her askeri Mustafa Kemal gibi.

Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel
Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere.
Al bir ata binmiş yalın kılıç
Koşuyorlar zaferden zafere…

Mustafa Kemal’i düşünüyorum;
Ölmemiş bir Kasım sabahı!
Yine bizimle beraber her yerde.
Yaşıyor dört köşesinde vatanın
Yaşıyor damar damar yüreklerde.

Mustafa Kemal’i düşünüyorum:
Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
Mavi gözleri ışıl ışıl görüyorum.
Uykularıma giriyor her gece.
Elllerinden öpüyorum.

Ü. Yaşar Oğuzcan

AĞLAYALIM ATATÜRK’E
Ağlayalım Atatürk’e
Bütün dünya kan ağladı
Süleyman olmuştu mülke
Geldi ecel, can ağladı

 

Doğu batı cenup şimal
Aman tanrı bu nasıl hal
Atatürk’e erdi zeval
Memur mebusan ağladı

 

Atatürk’ün eserleri
Söyleyecek bundan geri
Bütün dünyanın her yeri
Ah çekti, vatan ağladı

 

Fabrikalar icat etti
Atalığın ispat etti
Varlığın Türke terketti
Döndü çarh devran ağladı

 

Bu ne kuvvet, bu ne kudret
Var idi bunda bir hikmet
Bütün Türkler İnön’İsmet
Gözlerimiz kan ağladı

 

Tren hattı tayyareler
Tükler giydi hep kareler
Semerkantla Buharalar
İşitti her yan ağladı

 

Siz sağ olun Türk gençleri
Çalışanlar kalmaz geri
Mareşalin askerleri
Ordular tümen ağladı

 

Zannetme ağlayan gülmez
Aslan yatağı boş kalmaz
Yalnız gidenler gelmez
Her gelen insan ağladı

 

Uzatma Veysel bu sözü
Dayanmaz herkesin özü
Koruyalım yurdumuzu
Dost değil, düşman ağladı

 

Aşık Veysel Şatıroğlu

10 Kasım

Geldi yine bir 10 Kasım
Bitmek bilmiyor hiç yasım
Dinmiyor kanlı gözyaşım
Geçmiyor boğazımdan aşım

Anıyoruz Ata’mızı şad ile
Söyleniyor adı dilden dile
Şapka çıkardı düşmanı bile
Onun önünde saygı ile

O her Türk’ün sevgilisi
Doluydu yüreği vatan sevgisi
Genci yaşlısı hemen hepsi
Hayran ona yok bunun ötesi

Onun adı Mustafa Kemal
Dalgalan bayrağım yıldızlı hilal
Dökülür şehit kanları al al
Ya ölüm vardır ya da istiklal

Bu vatan Ata’mızdan bize miras
Şehadet şerbeti dolu her tas
Nice yiğit içti ondan tas tas
Bütün kahramanlıklar onlara has

Ölmedi Mustafam hiç ölmeyecek
Onun yolunda her Türk yürüyecek
Düşmanın yüzü bir an gülmeyecek
Bayrağım gönderden hiç inmeyecek
(Timur İlikan)

10 Kasım Şiirleri

ATAM’a

Günlerden 10 Kasım
Saat 09:05
Dolmabahçe’deyim,
Elimde karanfil
Sirenler çalıyor, senin için
Gözlerimde yaş, seni düşünüyorum
Mustafa sarı

10 Kasım Türküsü
 
Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler
Bozkır ovalarına, Erciyes’e, Ağrı’ya
Ulusun egemen olduğunu
Özgür olduğunu
Haykıracağım haykıracağım işte
Senin sustuğunca!
 
Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
Ana baba oğul kız
Dere tepe bucak köy
Yeryüzü yaşamalarımla değil
Oralarda, senin gittiğince!
 
Atatürk, taşıyacağım
Çanakkale’de, Sakarya’da, Çankaya’da, al al
Senin taşıdığını;
Yurdun gök ülküsü
Dalgalanırken
Senin bayrağını yücelteceğim.
Senin çıktığınca.
 
Fazıl Hüsnü Dağlarca
10 Kasım
Bir bulut inmiş,beyaz,
Karlı dağlar başına.
Her 10 Kasım sabahı,
Bir ateş düşer, döşüme.
 
Nerdesin, ey Ata’m nerede?
Sensiz millet, öksüz burada.
 
Sanat, ilim, fen seninle.
Sevinen, gülen seninle.
Olmak isterdik inan,
Ebediyen seninle.
 
Dağların, ak başı kar mıdır?
Kuşlar, Ata’mdan haber, var mıdır?
 
Yarım bıraktığın işler,
Bugün, sanki seni bekler.
Zengin millet hayalin,
Acep, neden emekler?
 
Sen gelmiyorsan, bir haber gönder.
Kim içimizdeki, Atatürk gibi önder?
 
Hüseyin Celep
Ben hiç 10 Kasım’a
“Günaydın” demem ki
Ben sensiz 23 Nisan’a
Hoş geldin diyemem ki
 
Seni özlesek bile
Elden ne gelir ki
Bir daha senin gibi
Gelecek mi ne belli
 
Bak 10 Kasım yine geldi
Gözlerde yaşlar tükendi
Aradan 78 yıl geçse bile
Senin hatıran hiç bitmedi
 
Sabahlar her zaman güzeldir
Seni hatırlatmadıkça
Günaydın denir ama
10 Kasım olmayınca

Paylaşmak Güzeldir Sende Paylaşır Mısın?

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.