Teselliler ettik teneffüs, boğaz rüzgârından

SANDAL ALEMİ

Ayrılarak bir gece o zulmet diyarından,

Teselliler ettik teneffüs, boğaz rüzgârından,

Cıvıldaşırken martılar o lâhza enginlerde

Kalbime uyan bir ses duydum derinlerde.

Anladım ki bülbüller gülünü arıyordu,

Aşkım ise yavaş yavaş engini sarıyordu.

Büyülerken gönlümü denizin nağmeleri,

Ruhum birden coşarak şunları söyledi:

«Bu dünya muammadır; hiç de belli olmaz

Bugün yeşeren çiçek, yarın nasıl da solmaz?

Çek küreği gidelim, sandalı sarsın kamer,

Sefanı şimdi sür, ne kalırsa dünden eser.

Bu sükûnet yetişmez mi, melâlin dinsin?

Neş’eni âlem görsün, herkes sevinsin

Share This:

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)