paramagnetizma

Paramagnetizma kuvvetli bir mıknatıs
tarafından zayıf bir biçimde çekilen cisimlere
özgü mıknatıslık türü. İngiliz fizikçi
Michael Fâraday tarafından ayrıntılı olarak
incelenmiş ve adlandırılmıştır. Elementlerin
çoğu ve bazı bileşikler paramagnetizma
özelliği gösterir. Demir, palladyum, platin
ve azrak toprak metalleri içeren bileşikler
güçlü paramagnetik maddelerdir (bu özelliği
demir, kobalt, nikel ve bunların oluşturduğu
alaşımlarda gözlenen ferromagnetizma
özelliğiyle karıştırmamak gerekir). Bu
maddelerin atomlarında dolmamış iç elektron
kabukları vardır; bunun sonucu olarak,
kendi eksenleri çevresinde ve çekirdek çevresindeki
yörüngeler üzerinde dönen eşlenmemiş
elektronlar her atomun küçük bir
mıknatıs gibi davranmasına yol açar. Bu
küçük mıknatıslar bir dış magnetik alanın
etkisiyle toplam net bir mıknatıslık gösterecek
biçimde yönlenir, böylece uygulanan
dış magnetik alanı güçlendirirler.
Güçlü paramagnetizma sıcaklığın yükselmesiyle
azalır. Bunun nedeni sıcaklık yükseldikçe
artan rasgele hareketler sonucunda
atomların magnetik yönlenişlerinin ortadan
kalkmasıdır. Zayıf paramagnetizma ise sıcaklıktan
bağımsızdır ve katı durumdaki
birçok metal elementte (örn. sodyum ve
öteki alkali metaller) gözlenir. Bu tür
paramagnetizma atomlara gevşek bağlı bazı
iletim elektronlarının kendi eksenleri çevresindeki
dönüşlerinin dış magnetik alandan
etkilenmesi sonucunda ortaya çıkar. Paramagnetik
maddelerde magnetik alınganlık^)
pozitif ve küçük bir sayıdır; zayıf
paramagnetik maddelerin magnetik alınganlığı,
oda sıcaklığında 1/100.000 ile
1/10.000 arasındadır; güçlü paramagnetik
maddelerin magnetik alınganlığı ise
1/10.000 ile 1/100 arasında olabilir.

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)