Paracanthopterygii

Paracanthopterygii yaklaşık 1.200 yaşayan
türü tanımlanmış kemiklibalıklar üsttakımı.
Morina, mezgit, fenerbalığı gibi tanınmış
balıkları içeren bu üsttakım genellikle
altı takıma ayrılır. Bunlardan Batrachoidiformes
takımının tek bir familya (Batrachoididae)
altında toplanan yaklaşık 45,
Gadiformes takımının yaklaşık 800, Gobiesociformes
takımının tek bir familya (Gobiesocidae)
altında toplanan yaklaşık 100,
Lophiiformes takımının yaklaşık 265, Percopsiformes
takımının yaklaşık sekiz, Polymixiiformes
takımının tek bir familya (Polymixiidae)
ve cins (Polymixia) altında toplanan
birkaç türü vardır. Ama son yıllarda
Ophidioidei alttakımınm (kayışbalıkları, deniz
incibalıkları, vb) takım düzeyinde Gadiformes’’
ten ayrılması, Polymixiiformes takımının
(sakallıbalıklar) familya düzeyinde
Beryciformes takımına alınması ağırlık kazanmıştır.
Bu üsttakıma giren balıkların çoğu denizde
yaşar. Yalnız Percopsiformes üyelerinin tümü
Kuzey Amerika tatlı sularına dağılmıştır.
Batrachoidiformes ve Gobiesociformes
(yapışanbalıklar) üyelerinin büyük bölümü
tropik ve ılıman bölge denizlerinin kıyılarında,
bazıları tatlı sularda; Lophiiformes (fenerbalıkları
vb) ve Gadiformes üyeleri sığlıklarda
olduğu kadar derin sularda da
yaşar. Morina, mezgit, berlam, gelincikbalığı
gibi iyi bilinen türler içeren Gadidae
familyası, Gadiformes’in yanı sıra tüm üsttakımda
ticari bakımdan önemli balıkların
yer aldığı tek gruptur.
Paracanthopterygii üsttakımının en iri türü
olan Atlantik morinası (Gadus morhua)
yaklaşık 2 m uzunluğa ve 90 kg’yi aşanağırlığa ulaşabilir. Bazı fenerbalıklarının da
uzunluğu yaklaşık 2 m’yi, ağırlığı 35 kg’yi
bulur. Ama öbürleri genellikle orta boy ya
da küçük yapılı balıklardır.
Yumurtaları ve yavruları koruma davranışına
bu alttakım üyeleri arasında oldukça az
rastlanır (örn. Batrachoididae familyasından
Opsanus tau). Gelincikbalıklarından
Molva molva’nın dişisi her üreme mevsiminde
60 milyon dolayında yumurta dökebilir.
Çoğu türün yumurtaları ve larvaları planktonlar
arasında bulunur. Akdeniz incibalığının
(Carapus acus) yumurtaları ve ilk
larva evresi deniz yüzeyinde geçer. Yaklaşık
7-8 cm uzunluğunda ikinci larva evresine
giren yavrular dibe inerek denizhıyarlarının
iç asalağı olur. Daha sonraki yaşamlarının
çoğunu da konaklarının içinde geçirdikleri
sanılmaktadır. Zoarcidae familyasından,
Avrupa’nın kuzey kıyılarında görülen Zöarces
viviparus bu üsttakımın canlı doğurduğu
bilinen az sayıdaki türleri arasında yer alır.
Döllenme dişinin içinde gerçekleşir ve embriyon
dişinin yumurtalığında gelişir. Fenerbalıklarının
derin sularda yaşayan türlerinde
eşeysel ikibiçimlilik dikkat çekici boyutlara
ulaşmıştır. Erkekler dişilerden çok
daha küçüktür. Ceratias holboelli türünün
erkeği larva evresinden sonra daha iri bir
dişiye ısırarak yapışır. Ömür boyu sürecek
bu birliktelik sırasında erkek ve dişinin
dokuları kaynaşır, dolaşım sistemleri
birleşir.
Paracanthopterygii üyelerinin vücut biçimlerinin
çok farklı olmasına karşın çene
kasları, kuyruk omurlarının yapısı ve genellikle
başa yakın bir bölgede yer alan karın
yüzgeçlerinin konumu ayırt edici özelliklerini
oluşturur. Bu üsttakımın grupları arasındaki
ilişkiler ve öbür gruplarla ilişkileri
yeterli açıklığa kavuşmamıştır. Derinleştirilen
araştırmalar özellikle Paracanthopterygii
ile Acanthopterygii üsttakımları arasında
bazı grupların yer değiştirebileceğini göstermektedir.

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)