Papini, Giovanni

(d. 9 Ocak 1881, Floransa
– ö. 8 Temmuz 1956, Floransa,
İtalya), 20. yüzyılın ilk yarısında etkili
olmuş İtalyan gazeteci, eleştirmen, şair ve
romancı. Bir dönem İtalyan Gelecekçiliğinin
önderleri arasında yer almış, sonradan
faşizmin ateşli savunucusu olmuştur.
Floransa Üniversitesi’nde öğrenim gördü;
kısa sürede Floransa’daki edebiyat çevresinde
sivrildi ve Leonardo adlı etkili bir
edebiyat dergisinin kurucuları arasında yer
aldı (1903). Bu dönemde geleneklere şiddetle
karşı çıktı; geleneksel felsefi yaklaşımlara
ilişkin hoşnutsuzluğunu dile getirdiği II crepuscolo
deifilosofi (1909; Felsefelerin Alacakaranlığı)
gibi yapıtlar yayımladı. 1907’de
Leonardo’ nun yayınına son verilince,
LAnima ve La Voce dergilerinde çalıştı.
İdeolojik kesinlik ve kişisel başarı peşinde
geçen gençlik yıllarını anlattığı Un uomo
finito’yla (1912; Tükenmiş Bir Adam) yaygın
ün kazandı; roman birçok dile çevrildi.
1913’te kurduğu Lacerba adlı derginin yayın
yaşamı iki yıl sonra sona erince, Papini de
Gelecekçiliğe olan ilgisini kaybetti.
1920’de, önceden reddetmiş olduğu Katolikliğe
döndü ve dinsel yapıtlar yazmaya
başladı. Bunlar arasında Storia di Cristo
(1921; İsa’nın Öyküsü), dinsel şiirlerini
topladığı Pane e Vino (1926; Ekmek ve
Şarap) ile Sant’ Agostino (1929; Aziz Augustinus)
sayılabilir. Ama Lettere agli uomini
di papa Celestino VI (1946; Papa VI.
Celestinus’un İnsanlığa Mektupları) ve II
diavolo (1953; Şeytan) gibi bazı yapıtlarında
da kiliseyi eleştirmekten kaçınmadı.
Öteki yapıtları arasında, Avrupa edebiyatının
büyük ustalarını ele alan, bu arada
kendisiyle ilgili bir makaleyi de içeren
Ventiquattro cervelli (1912; Yirmi Dört
Beyin), kendisine Mussolini Ödülü kazandıran
Dante vivo (1933; Yaşayan Dante) ve
Storia della letteratura Italiana (1937; Italyan
Edebiyatı Tarihi) sayılabilir.

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)