papazkülahı

îğ a ğ a c i olarak da bilinir,
Celastraceae familyasının Euonymus cinsini
oluşturan 170 kadar çalı, küçük ağaç ve
tırmanıcı bitki türünün ortak adı. Asya,Kuzey Amerika ve Avrupa’nın ılıman bölgelerine
özgü olan bu türlerin pek çoğu süs
bitkisi olarak yetiştirilir. Bazı ayrıksı örnekler
dışında sürgünlere karşılıklı dizilen yapraklar,
yaprakların koltuğunda şemsiyemsi
salkımlar oluşturan çiçekler ve etli kapsül
tipi meyveler türlerin ortak özelliğini
vurgular.
Avrupa’dan Kırım’a ve Kafkasya’ya kadar
çok geniş bir coğrafi yayılış gösteren adi
papazkülahı (Euonymus europaea) kışın
yapraklarını döken, 6 m yükseklikte bir
ağaçtır. Türkiye’de de Trakya bölgesinden
Doğu’ya kadar yaygın olarak yetişir. Yapraklar
döküldükten sonra dalların üzerinde
kalan kırmızı-turuncu renkli meyveleriyle
çok güzel bir görünüm sergiler. Bu nedenle
süs bitkisi olarak yetiştirilen pek çok çeşidi
geliştirilmiştir. Avrupa’nın doğu kesimlerinde
reçine çıkarılan bu ağaçların sarımsı
beyaz renkli sert odunundan da yaygın
olarak iğ, kürdan ve tahta çivi yapılır.
Uzakdoğuya özgü olan E.fortunei (ya da
E.radicans) hava kökçükleri yardımıyla tırmanır
ve kışın yapraklarını dökmez. Yeşilimsi
renkli çiçekleri ve turuncu renkli
meyveleri vardır. Yaygın biçimde süs bitkisi
olarak yetiştirilir.
Kırmızı ya da mor renkli meyveler taşıyan
E. latifolius ile dalları mantar kabarcıklarıyla
kaplı olduğundan “siğilli papazkülahı”
adıyla anılan E. verrucosus türlerinin her
ikisi de Güney Avrupa ve Batı Asya’da
yaygındır. E. atropurpurea ise Kuzey Amerika’nın
doğu kesimlerine özgüdür.

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)