papaz

(Yunanca papas ya da pappas: “baba”), bazı Hıristiyan kiliselerinde piskoposla (Yunanca episkopos: “gözeten’’) diyakoz (Yunanca diakonos) arasında yer alan din adamı. Hıristiyanlığın ilk döneminde ruhbanlık özellikle Komünyon ayiniyle bağlantılı biçimde, büyük olasılıkla tek bir kademe olarak ortaya çıktı. Bu kademe episkopos ve presbyteros (Yunancada “yaşlı”) gibi farklı adlar taşıyordu. 2. yüzyıl sonlarında piskoposlar ruhbanlık işlevinde önceliği korumakla birlikte görevlerini papazlarla paylaşmaya başladılar. Hıristiyanlığın yayılması ve bölge kiliselerinin kurulmasıyla, buralardaki Komünyon ayinini yönetmek papazların görevi oldu. Ayrıca günah çıkarma ayinini de yerine getiren papazlar, sonunda Tanrı karşısında halkın temsilcisi olmaktan çok, halkın karşısında Tanrı’nın temsilcisi konumunu üstlendiler. Komünyon kavramına dayalı ilahiyatın gelişmesi, papazlıkla ilişkilendirilen doğaüstü güç ve niteliklerin Eski Ahit’teki ruhbanlık anlayışını da aşacak ölçüde önem kazanmasıyla sonuçlandı. 16. yüzyılda Reformcular Katolik Kilisesi’ nin Komünyon öğretisine ve ona eşlik eden ruhbanlık anlayışına karşı çıktılar, “bütün inananların ruhbanlığı” kavramını vurguladılar. Bunun sonucunda Protestan kiliselerinde papazların yerini başka görevliler aldı. Ama İngiltere Kilisesi’ndeki Reformcular geleneksel ruhbanlık kademelerini koruyarak Komünyon ayinini yönetme yetkisini piskoposlar ve papazlarla sınırlı tuttular. İngiltere Kilisesi’nde Katolik mirasın ağırlık kazandığı 19. yüzyıldan sonra papazlık aşaması gitgide daha çok vurgulandı. Ayrıca bak. kilise örgütlenmesi.

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)