papağan

Psittaciformes takımının Psiîtacidae
familyasını oluşturan 328 kuş türünün
ortak adı. Papağanların sınıflandırılmasında
çeşitli güçlükler bulunmakla birlikte uzmanlar
yaşayan türleri genellikle altı altfamilya
ve 80 cins altında toplarlar.
Strigopinae altfamilyası, yalnız baykuş papağanı
adıyla da bilinen kakapoyu (Strigops
habroptilus) içerir. Yeni Zelanda’da ender olarak rastlanan bu kuşun bir süre soyunun
tükendiği sanılmış, daha sonra Güney Adasında
küçük bir topluluk halinde yaşadığı
ortaya çıkarılmıştır. Nestorinae altfamilyasından Nestor cinsi iki
tür içerir. Bunlardan kea (N. notabilis)
koyun leşleriyle beslendiği gibi bazen canlı
koyunlara da saldırır. Daha uysal bir orman
kuşu olan kaka (N. meridionalis) kafes
kuşları arasına girmiştir. Her iki tür de Yeni
Zelanda’da yaşar. Nestorinae altfamilyasının
Cyanomorphus cinsinden Norfolk Adası
papağanının tümüyle soyunun tükendiği
sanılmaktadır.
Loriinae altfamilyası 15 cinsten 60 kadar
tür içerir. Bu altfamilya üyeleri Avustralya,
Yeni Gine ve Büyük Okyanustaki çeşitli
adalarda yaşar. İnce yapılı ve kenarları
kıvrımlı gagaları, balözü toplamaya ve meyvelerin
suyunu emmeye yarayan fırça uçlu
dilleri vardır.
Micropsittinae altfamilyası tek bir cins
(Micropsitta) ve altı tür içerir. Yeni Gine ve
yakınlarındaki adalarda yaşayan bu cüce
papağanlar Psittacidae familyasının en küçük
üyeleridir. Ormanlarda yaşar, böcek ve
mantarlarla beslenirler.
Cacatuinae, beş cinsten 17 kadar tür içerir.
Avustralya, Yeni Gine ve yakınlarındaki
adalarda yaşayan bu grup üyeleri arasında,
kafes kuşu olarak beslenen iri yapılı kakadu(*)
türleri bulunur. Tepelikli olan bu
kuşların kalın kabuklu meyveleri kırmaya
yarayan güçlü gagalan vardır.
Psittacinae en geniş papağan altfamilyasıdır
ve 60 kadar cinsten 220 dolayında tür
içerir. Üyeleri dünyanın bütün sıcak bölgelerine
dağılmıştır. Bu grup üyelerinin dilleri
küttür. Tohum, tomurcuk, meyve ve böceklerle
beslenirler. Eskiden Kuzey Amerika’da
yaygın olan Carolina papağanı (Conuropsis
carolinensis) meyve bahçelerine zarar verdiği
için 1920’lerden başlayarak kırıma uğratılmış
ve 1970’lerde tümüyle yok olmuştur.
Papağanlar arasında tartışmasız en iyi
konuşan tür olan gri papağan (Psittacus
erithacus), aralar(*) ve muhabbetkuşlarıyla(*)
birlikte bu altfamilyanın en iyi bilinen
türlerindendir. Afrika’da yaşayan bu kuşun
erkeği insan konuşmasını kusursuz biçimde
taklit edebilir. Oldukça hareketli ve birçok
papağana göre daha uysaldır. Bazı örneklerinin
80 yıl yaşadığı söylenmektedir. Uzunluğu
33 cm, yüzü tüysüz ve beyaz, kare
biçimli parlak kızıl kuyruğu dışında bütün
tüyleri açık gridir. Yağmur ormanlarında
yaygın olan bu tür meyve ve tohumla
beslenir. Tarım ürünlerine zarar vermekle
birlikte yağ palmiyesi tohumlarının çevreye
yayılmasını sağlar.
Amazona cinsini oluşturan ve Amazon
papağanı olarak bilinen 26 tür de çok iyi
taklitçidir. Uzunlukları türlere göre 25-40
cm arasında değişir. Kuyrukları kısa ve kare
biçiminde, tüyleri yeşil üstüne parlak renklerle
nakışlıdır. Batı Hint Adaları ve Meksika’dan
Güney Amerika’nın kuzeyine kadar
uzanan bölgedeki yağmur ormanlarında
yaşarlar. Kafeste üremeleri zordur. Ayrıca
saldırgan ve gürültücü olabilirler.
Gece papağanı (Geopsittacus occidentalis)
Avustralya’da yaşayan ve soyu tükenmek
üzere olan bir türdür. Geceleri tohumlarla
beslenir; gündüzleri otlar arasında gizlenerek
uyur. Bir çalıya yaptığı çırpı yuvasının
tünel biçimli bir girişi vardır. Yer papağanı
(Pezoporus wallicus) Avustralya’nın güneyinde
ve Tasmanya’nm batısındaki açık
alanlarda ender bulunan bir türdür. Yerde
yaşayan bu tür kovalandığında otlar arasında
koşarak kaçar. Tohum ve böcekle
beslenir.
Alcidae familyasından üç dalıcımartı türüne
gaga yapılarının benzerliği nedeniyle
denizpapağanı(*) adı verilmiştir

Share This:

Hakkında Kırçiçeği

Kırçiçeği

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)