Pamir, Hamit Nafiz

CAFAX Merkezi (Kopenhag, Danimarka),
ODTÜ Lojmanları (1971, Ankara), Bakırköy
Tıbbi Araştırma Laboratuvarları (1975,
E. Gümrük ile birlikte, İstanbul), Akkuyu
Nükleer Enerji Santralı (1980, E. Gümrük
ile birlikte, Antalya) sayılabilir.(d. 1893, Üsküp – ö.
7 Haziran 1976, İstanbul), Türkiye’de çağdaş
jeoloji biliminin kurulması ve gelişmesine
öncülük eden jeolog ve mineralog.
Ortaöğrenimini Selanik’teki Fransız Lisesi’nde
yaptı. İsviçre’de Cenevre Üniversitesi’nde
jeoloji ve mineraloji öğrenimi gördü.
1916’da fen doktoru oldu. Darülfünûn-ı
Osmani’de asistan olarak göreve başladı.
1925’te muallim muavini oldu. Profesör W.
Penck ile çalıştı ve onunla birlikte bazı
makaleler yayımladı. Fen Fakültesi ile Orman
Mekteb-i Âlisi’nde jeoloji dersleri
verdi. 1933 Üniversite Reformu’nda profesör
oldu ve jeoloji kürsüsü başkanlığına
getirildi. 1936’da ordinaryüs profesörlüğe
yükseldi. 1950-51 ve 1954-56 arasında Maden
Tetkik ve Arama Enstitüsü (MTA)
genel müdürlüğü de yapan Pamir 1963’ten
sonra uzun süre aynı enstitüye bağlı Bilimsel
ve Teknik Araştırma Kurulu’nun başkanlığını
yürüttü ve 1972’de emekli oldu.
1959’da Fransız Jeoloji Derneği üyeliğine
seçildi ve iki yıl bu kuruluşun başkan
yardımcılığını yaptı. Pamir’e ölümünden
sonra, 1979’da Türkiye Bilimsel ve Teknik
Araştırma Kurumu’nun (TÜBİTAK) Hizmet
Ödülü verildi.
Anadolu’nun birçok bölgesine düzenlediği
gezilerde dağ yapılarının anlaşılmasına çalışan
Pamir Türkiye’nin büyük ölçekli jeoloji
haritalarının hazırlanmasını ve deprem kuşaklarının
saptanmasını amaçlayan gözlem
ve incelemelerde bulundu. İstanbul ve çevresinde
bulunan omurgalı fosilleri ile Kuzey
Anadolu kömür havzaları, Istranca Dağlan,
Bingöl yöresi ve Ergani havzasının hidrojeolojik
özelliklerine ilişkin araştırmalar gerçekleştirdi.
1935’te kurulan MTA’nın ve
1946’da kurulan Türkiye Jeoloji Kurumu’
nun kurucuları arasında yer aldı. Başlıca
yapıtları Umumi Arziyat (1928), Tektonik
Stratigrafie (1937), Dinamik Jeoloji (1937-
60, 2 cilt), Stratigrafik Jeoloji (1942), Bingöl
Dağlan (1943), Ergene Havzasında Hidrojeolojik
Araştırmalar (1954), Yerbilim Terimleri
Sözlüğü’dür (1971, Ö. Öztunalı ile
birlikte).

Share This:

Hakkında SevgiG.

SevgiG.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)