Pallas

Pallas, Güneş sistemindeki bilinen küçük
gezegenlerin (asteroit) büyüklük sırasına
göre İkincisi. Keşfedilen ikinci küçük gezegen
olan Pallas 1802’de Alman astronom ve
hekim Wilhelm Olbers tarafından bulundu.
İlk keşfedilen ve en büyük asteroit olan
Ceres’i ise bir yıl önce İtalyan astronom
Giuseppe Piazzi ortaya çıkarmıştı. Pallas
adını, Yunan mitolojisindeki Tanrıça Pallas
Athena’dan alır.
Pallas’ın çapı 608 km’dir. Yörünge düzleminin
tutulum dairesiyle (Yer’in yörünge
düzlemi) yaptığı açının oldukça büyük (35°)
olmasına karşın, yanbüyük ekseni ve dolanım
periyodu küçük gezegenlere özgü bir
büyüklüktedir (sırasıyla 2,77 gök birimi
[414.390.000 km] ve 4,61 yıl). Bu özellikleriyle
Pallas, Mars ile Jüpiter arasındaki
küçük gezegenler kuşağında yer alır. Pallas’ın
küresel bir yapıya sahip olduğu sanılmaktadır,
çünkü kütlesi, oluşumu sırasında
çevresindeki malzemeleri çekerek bu biçimi
alabilecek derecede büyük görünmektedir.
Yansıtma tayfı üzerinde yapılan incelemeler,
Pallas’ın yüzeyinin, oluşma evresinde
bulunan, koyu renkli, karbon bakımından
zengin, taşsı küçük gezegenlerinkine benzer
olduğunu ortaya çıkarmıştır. Ama Pallas’ın
bunlardan temel farkı, yüzeyindeki suyun
serbest buz ya da sıvı halde değil, yüzey
malzemelerinin içine girmiş halde bulunması
ve içerdiği taşsı kalıntılardaki (enklüzyon)
magnezyum oranının daha yüksek olmasıdır.
Pallas’ın aklık derecesi de (albedo),
tipik karbonlu kumlu göktaşlarınmkinden
daha büyüktür (0,09)

Share This:

Hakkında Çay Kazanları

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)