od

od, bir kişinin ya da toplumun yaşamındaki
yüce bir olayı anmak üzere yazılmış, kişisel
duygularla genel düşünceleri kaynaştıran
lirik şiir türü. Yunanca ode sözcüğü, genellikle
dans eşliğinde söylenen koral şarkı
anlamına geliyordu. İki ya da daha çok
dizeli kıtalardan oluşan strofik od düzenini
ilk kez Yunanlı şair Alkman (İÖ 7. yy )
kullandı. Sonradan Pindarosve Bakhylides’
in kullandığı üçlü yapının (strofik dizeleri
aynı ölçüyle yazılmış strofik olmayan dizelerin
izlediği ve farklı bir ölçüyle yazılmış
epodos adlı bir dizeyle son bulan od düzeni)
ilk örneklerini ise Stesikhoros (İÖ 7-6. yy)
verdi. Bunun dışında koral odlar da Yunan
tiyatrosunda önemli bir yer tutuyordu.
Od sözcüğü Latinceye İÖ 1. yüzyılda
Horatius’la birlikte girdi. Horatius’un iki ya
da dört dizeli kıtalarla ve inceden inceye
işlenmiş Yunan ölçüleriyle yazdığı ve o
dönemin edebi geleneğine uygun olarak lir
eşliğinde söylenen şarkıları (carmina) günümüzde
od olarak adlandırılmaktadır. Pindaros
ve Horatius tarzı odlar Rönesans döneminde
yeniden canlandırılmış ve 20. yüzyıla
değin lirik şiiri etkilemeyi sürdürmüştür.

Share This:

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)