Güneşin ateşi söndüğü halde

Semada yandıkça meçhul bir körfez,

Kırmızı Kum Taşı'ndan inanılmaz bir manzara.

Alevden şualar, süsler bayırı,

Gönlüm bana der: «Bütün sahili gez,

Püs neş’e dolaş sen de çayırı.»
Uyanınca uykudan dalgın dalgın.

Sessizce okşuyor sahili derya Bakarken âfâka baygın baygın,

Başlıyor kalbim artık çarpmağa.
Bir ses duyuyorum şimdi içimde,

Bu uhrevi nağme nerden geliyor?

,

Enginde neşideler yükseliyo

Share This:

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)