Dolaşırken ruhum, durmadan yeryüzünde

Dolaşırken ruhum, durmadan yeryüzünde,

Aradığı aşinayı en nihayet buldu.

Böylelikle içini aldı, bir gizli hande,

Bir mey gibi kaderim, kadehine doldu,

Lâkin yine dolaştı, bişuur enginlerde,

Zira o duyduğu ses, kayboldu derinlerde.

Bir duman oldu birden, o güzel yüz’

Heyhat. Zavallı ruhum, yine kaldı öksüz

Share This:

Hakkında Kursistem Moderator

Kursistem Moderator

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)