delta ışınları,

madde içinden geçen bir
yüklü parçacığın çarpması sonucu enerji
kazanan bir elektronun, bu kez kendi yolu
üzerine çıkan öteki atomlardan çok sayıda
elektron kopartması sonucunda oluşan ışıma
türü. Delta ışınlarına yol açan yüklü
parçacık, iki proton ile iki nötrondan oluşan
alfa parçacığı gibi, oldukça büyük bir parçacık
ya da çok hızlı bir elektron olabilir. Bu
parçacık, madde içersinde yavaşlarken,
iyonlaştırma yoluyla atomlardan binlerce
elektronun ayrılmasına ve böylece elektronlardan
ve pozitif iyonlardan oluşan bir
devinime yol açar. Kopartılan elektronların
enerjisi çoğunlukla düşük olduğundan, bu
parçacıklar iyonlaşma sürecine katkıda bulunamazlar.
Ama kimi zaman, ilk İyonlaştırıcı
parçacık, yolu üzerine çıkan bir elektrona
tam karşıdan çarparak, bu elektrona
oldukça yüksek bir enerji aktarır. Bu tür
yüksek enerjili elektronlar, ikincil iyonlaşmaya
yol açarlar ve delta ışınları olarak
adlandırılırlar. Banyo edilmiş fotoğraf emülsiyonlarında
İyonlaştırıcı parçacıklar koyu
ve kalın izler halinde, delta ışınları ise ince,
dalgalı saçaklar halinde görülür. İlk olarak
İngiliz fizikçisi J. J. Thomson tarafından
ortaya atılan delta ışını terimi, kimi zaman
ikincil iyonlaşmaya yol açan parçacıklar içinde kullanılır

Share This:

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)