Davis, Bette

asıl adı ruth elizabeth davis
(d. 5 Nisan 1908, Lowell, Massachusetts,
ABD), ABD’li sinema oyuncusu. Duyarlı,
asabi kadın tiplerindeki güçlü oyunculuğuyla
tanınmıştır.
New York’ta tiyatro eğitimi gördü.
1926’da küçük rollerle sahneye çıkmayabaşladı. 1931’de Hollywood’a giderek bir
süre gene küçük rollerde göründükten sonra
1934’te Of Human Bondage’daki (Aşk
Kölesi) Mildret rolüyle ünlendi. Ertesi yıl,
yaşlanmakta olan alkolik bir yıldızı canlandırdığı
Dangerous (1935; Tehlikeli Kadın)
filmindeki güçlü oyunuyla Oscar kazandı.
1930’larda oynadığı öteki önemli filmler
arasında The Petrified Forest (1936; Lanetli
Orman), ikinci Oscar’mı kazandığı Jezebel
(1938), Dark Victory (1939; Ölene Kadar)
ve The Private Lives o f Elizabeth and Essex
(1939; Kraliçe Elizabeth) sayılabilir. Bu
dönem boyunca Davis, filmleri üzerindeki
kontrol hakkından vazgeçmeyen ve ona
birinci derecede rolleri vermeye yanaşmayan
Warner Brothers şirketiyle olan sözleşmesini
bozmak için mahkemelerde mücadele
etti.
Daha sonra The Letter (1940; Mektup),
The Great Lie (1941; Büyük Yalan), The
Little Foxes (1941; Öldürünceye Kadar),
Now, Voyager (1942; Aşk Yolcuları), The
Corn is Green (1945; Ekinler Yeşerince), Ali
About Eve (1950; Perde Açılıyor) ve The
Virgin Queen (1955; Kralsız Kraliçe) gibi
filmlerde rol aldı. 1950’lerde bir süre sahneye
çıktıktan sonra, 1961’de Pocketful of
Miracles (Elmacı Kadın) filmiyle yeniden“Erie Kanalı Boyunca” (1890, Phillips Koleksiyonu,
Washington, D.C.) bu dönem
çalışmalarına bir örnektir. En tanınan yapıtlarını
1900’den sonra üretti. “Kreşendo”
(1910, Whitney Müzesi, New York) ve
“Tekboynuzlular” (1906, Metropolitan Sanat
Müzesi, New York) gibi bu dönem
resimlerinde, zarif çıplakların yer aldığı
kutsal sahneler ve romantik manzaralar
içinde gruplar halinde düzenlenmiş mitolojik
yaratıklar dikkati çeker.
Davies 1908’de, Ashcan Okulu(*) adıyla
anılan ressamların sergisini düzenledi.
1913’te Avrupa ve Amerikalı modern sanatçıların
yapıtlarının ABD kamuoyuna sunulduğu
ve büyük yankılar yapan Armory
Show(*) adlı serginin düzenlenmesinde Bağımsız
Ressamlar Derneği’nin başkanı olarak
en önemli rolü oynadı. Bu dönemde
kendine farklı bir kübist üslup geliştirdi ve
bir süre bu doğrultuda ürünler verdi.
“Dansçılar”da (1913’ten sonra, Detroit Sanat
Enstitüsü) olduğu gibi özellikle doğal
biçim ve figürlerin geometrik parçalarından
ritmik düzenlemeler gerçekleştirdi. Yaşamının
son 10 yılında figüratif resme dönüş
yaptı; zamanının çoğunu aside yedirme ve
renkli taş baskı için resimler hazırlamaya,
Fransa’daki Goblen duvar halisi fabrikası
için desen çizmeye ayırdı.

Share This:

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)