Arlington (1. Kontu)

Arlington (1. Kontu), Henry Bennet,
b a r o n a r l in g t o n (1663-72) olarak da bilinir
(d. 1618, Little Saxham, Suffolk – ö. 28
Temmuz 1685, Euston, Suffolk, İngiltere),
İngiltere kralı II. Charles döneminde dışişleri
bakanı (1662-74) ve bakanlanndan beşinin
oluşturduğu “Cabal” grubunun önde
Arlington, Sir Peter Lely atölyesinde
yapılmış bir yağlıboya tablodan ayrıntı, 1665;
Bath Markisi Koleksiyonu
Marquess of Bath; Courtauld Institute of Art
gelen üyesi. On iki yıl boyunca ülkenin dış
politikasına yön vermenin yanı sıra Avam
Kamarasinda bir “saray partisi”nin (sonradan
Tory’ler) çekirdeğini yaratarak Ingiltere’de
siyasal partiler sisteminin gelişmesine
katkıda bulunmuştur.
İngiliz İç Savaşı’ndan sonra Charles’la
birlikte sürgüne yollanan Bennet, sürgündeyken
kralın Madrid temsilcisi olarak görev
yaptı. 1663’te baron, 1672’de de kont
oldu. Bakan olarak, parlamentonun 1665-
67 arasındaki ikinci İngiliz-Hollanda Savaşinın
yönetilmesine ve sonuçlarına ilişkin
suçlamalarına başanyla karşı koydu. Lordlar
Kamarası başkanı (lord chancellor) birinci
Clarendon kontunun 1667’de görevden
uzaklaştırılması üzerine uygulamada başbakanlığı
üstlendi.
Ölmek üzereyken Katolikliği kabul etmiş
olmasına karşın din konusunda şüpheci bir
kişi plan Arlington, halkı Fransa’ya karşı
kışkırtmak için Katoliklik korkusunu kullandı.
1668’de İngiltere, Felemenk Cumhuriyeti
ve İsveç arasında Protestan Üçlü
İttifakı’nı oluşturmak için görüşmeleri yürüttü.
Bu görüşmelere Arlington’un kralın
hizmetine soktuğu en önemli kişilerden biri
olan Sir William Temple da aracı olarak
katıldı. Ama II. Charles’ın sırdaşı olduğundan,
Arlington bir biçimde kralın Fransa ve
Katoliklik yanlısı politikalarına da karıştı.
İngiltere ile Fransa arasında 1670’te imzalanan
gizli Dover Antlaşması’yla Charles,
başka bazı konular yanında,Felemenk Cumhuriyetine
karşı savaşta Fransa kralı XIV.
Louis’yi desteklemeyi kabul etti. Birkaç ay
sonra, gene 1670’te bu kez açık olarak ikinci
bir Dover Antlaşması imzalandı. Dover
antlaşmalarını yaşama geçirecek önlemlerin
alınmasını desteklemesine karşın, Arlington’un
İngiltere’yle 1673’te barış yapan
Hollanda’dan rüşvet aldığı kuşkusu doğdu.
Arlington 1674’te ikinci Buckingham dükü
tarafından zimmetine para geçirmek, “güveni
kötüye kullanmak” ve Katolikliği desteklemekle
suçlandıysa da suçlar kanıtlanamadı.
Arlington 11 Eylül 1674’te bakanlıktan
istifa edip, daha güvenli ve geliri yüksek
bir görev olan kralın baş mabeyinciliğini
(lord chamberlain) üstlendi, ölünceye değin
de bu görevde kaldı. Arlington’un, hükümdarlığının
ilk yıllarında hizmet verdiği II.
James’in veraset hakkından yoksun bırakılmasını
önermiş olabileceği de düşünülmektedir.

Share This:

Hakkında pendik yol yardım

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)