Ammianus Marcellinus

Ammianus Marcellinus (d. y. 330 – ö.
395, Roma), Romalı son büyük tarihçi.
Yapıtları, Roma İmparatorluğu’nun son
dönem tarihini 378’e değin getirir.
Soylu bir Yunanlı aileden gelen Ammianus,
Galya ve İran’da II. Constantius’un
ordusunda görev yaptı. Julianus’un komutasında
Perslere karşı savaştı; Julianus’un
ardılı Jovianus’un geri çekilme harekâtına
katıldı. Ordusunu Antiokhia’da (Antakya)
bırakarak Mısır ve Yunanistan’a gitti; sonunda
Roma’ya yerleşti. Orada, Nerva’nın
tahta çıkışından Valens’in ölümüne değin
Roma tarihini kaleme aldı ve bu Latince
yapıtıyla Tacitus’un çalışmasını sürdürdü.
Rerum gestarum libri (Olaylann Tarihi)
adlı yapıt, 31 ciltten oluşur. Ama yalnızca
357-378 arasını kapsayan 18 cildi günümüze
ulaşmıştır. Yapıt, olaylann asker nitelikleri
taşıyan çok okumuş bir yazarın kalemiyle
açık, aynntılı, yansız bir anlatımıdır. Roma
tarihi, artık Roma kentinin tarihi olmaktan
çıkmıştır; batıdan doğuya imparatorluk politikasının
bütün cephelerini kapsar. Kendi
deneyimlerinden yararlanan Ammianus,
imparatorluğun ekonomik ve toplumsal sorunlarını
içeren canlı tablolar çizer. Bir
putperest olarak, dinsel konularda hoşgörülüdür.
Dönemin düşünsel eğilimlerini yansız
bir tutumla dile getirir. Siyasal olaylarda
yargılarını sınırlayan, yalnızca kendi dürüst
tutumudur. Son dönem Roma tarihçilerinin
bilinen tekniklerini kullanmıştır: Söylevlerde
belagat; örneğin Hun kültürünü betimlerken
de başvurduğu uzun etnografik anlatımlar;
karakter betimlemelerinde alışılmış
biyografik kalıplar; bol eğretileme ve bol
süsleme. Tacitus’un anlatımına öykünerek,
yapıtlarını büyük bir canlılık ve dramatik
güçle kaleme almıştır.

Share This:

Hakkında pendik yol yardım

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)