Anız, Anadolu’da, biçilen ekinin tarlada
kalan sap bölümüne verilen ad. Aslı “anğız”
ya da “anğız” olan sözcük Divanü LugatVt-
Türk\e benzer biçimde açıklanmıştır. Tarla
açmak, sulamak, sürmek gibi anlamlara
gelen “angdız”, “atız”, “etiz”, “ağız” sözcükleriyle
anız sözcüğü arasında yakınlık
vardır. Orak kullanıldığında biçme işi genellikle
kökten değil, biraz yukarıdan yapılır.
Bu, orağı taşa vurup körletmemek, ekini
kökleyip topraklı çıkmasını önlemek amacını
taşır. Yabani otlarla mücadele sonuç
vermemiş ve ekin otlu kalmışsa, daha da
üstten biçilebilir. Saplar bazı yerlerde saman
olarak kullanılmadığı için, ekinin neredeyse
yalnızca başak bölümü biçilir. Tarlada
kalan anız bazı yerlerde yakılmaktadır.
Oysa anız kendiliğinden ya da toprağın
sürülerek alt üst edilmesiyle toprağa karışırsa
gübre işlevi görür. Anızı yakmak topraktaki
organik maddelere, dolayısıyla yeni
ekimde ürüne zarar verir. Anız bozulmadan
ekim yapmak da doğru değildir.

Share This:

Hakkında pendik yol yardım

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*

bool(false)